Знак бяды (Быкаў)/Раздзел 8

З пляцоўкі Wikisum
Гэты пераказ створаны з дапамогай штучнага інтэлекту. Ён яшчэ не прайшоў рэдактарскую праверку і можа змяшчаць памылкі.
🐄
Знак бяды. Раздзел 8
Забойства Бабоўкі пасля адмовы аддаць малако
1982
Кароткі змест кнігі
з цыкла «Знак бяды»
Арыгінал чытаецца за 19 хвілін
Мікразмест
Немцы абтраслі сад і стралялі ў курэй. На іх загад Пятрок прывёў карову, якую Сцепаніда загадзя выдаіла ў траву. Не атрымаўшы малака, раз'юшаны фельдфебель застрэліў Бабоўку.

Кароткі змест раздзела

Пятрок правёў ноч на нязручных дзежках у істопцы. У хаце і на падворку гаспадарылі немцы, таму ён баяўся нават загаварыць з жонкай. Пад раніцу ён задрамаў і ўбачыў сон пра пагрозлівага пацука.

Пятрок прачнуўся ад стрэлу. Зірнуўшы ў акно, ён убачыў нямецкага кухара з вінтоўкай і спалохаўся за Сцепаніду. Неўзабаве кухар прынёс падстрэленую варону. Расчынены хлеў падказаў Петраку, што жонка ўжо павяла карову Бабоўку пасвіцца.

Пятрок застаўся ў істопцы, каб не трапляцца немцам на вочы. Ён назіраў, як салдаты мыліся, галіліся і хадзілі па падворку, не спяшаючыся на працу каля моста. Двое прымацавалі мёртвую варону да парканнага кала, а афіцэр некалькі разоў стрэліў у яе з пісталета пад ухвальныя воклічы салдат.

Пачуўшы, як за істопкай трасуць яблыню, Пятрок выбег у сад. Немцы збівалі яблыкі, дзеля якіх ён чакаў зімы, і тапталі грады. Ён прыгразіў паскардзіцца афіцэру, але малады салдат кінуў у яго надкушаны яблык.

Каля хлява зноў загучалі стрэлы: немцы палявалі на курэй. Афіцэр назіраў за гэтым, а фельдфебель сам трымаў рэвальвер. Пятрок зразумеў, што скардзіцца іх камандзірам няма сэнсу. Фельдфебель паклікаў яго і загадаў хутка прывесці карову, бо немцы патрабавалі малака.

Пятрок знайшоў Сцепаніду з Бабоўкай у кустах і расказаў пра страляніну, яблыкі і загад. Сцепаніда адмовілася аддаваць малако немцам. Перш чым вярнуцца на хутар, яна выдаіла карову проста ў траву, а пасля перадала мужу вяроўку і загадала весці Бабоўку.

Па дарозе карова ўпіралася і не хацела ісці дадому. Пятрок трывожыўся, бо разумеў, што немцы не атрымаюць малака. На хутары ён убачыў зламаную галіну яблыні, абтрасены сад і вытаптаны агарод. Немцы тым часам гулялі на падворку ў мяч.

Пятрок прывёў Бабоўку да кухні. Карла паспрабаваў яе падаіць, але ў вядры набралася толькі крыху малака. На пытанне раз'юшанага фельдфебеля Пятрок адказаў, што карова, відаць, перастала даіцца, і схлусіў, што яна цельная.

Салдаты спынілі гульню і сабраліся каля амаль пустога вядра. Фельдфебель выцягнуў рэвальвер. Пятрок спалохаўся, што яго застрэляць, але немец адштурхнуў яго, забраў вяроўку і стрэліў Бабоўцы ў вуха.

Карова ўпала і памерла на падворку. Фельдфебель пачаў нешта загадваць салдатам, а Пятрок пайшоў прэч. У яго дрыжалі рукі і ўсё цела.

Персанажы

🧓🏻
Пятрок — пажылы гаспадар хутара, муж Сцепаніды; баіцца ўзброеных немцаў, спрабуе зберагчы гаспадарку і выконвае іх загад прывесці карову.
👮🏻‍♂️
Фельдфебель — дарослы мужчына, нямецкі вайсковы камандзір; загадвае прывесці карову, патрабуе малака і, не атрымаўшы яго, забівае Бабоўку.
🐄
Бабоўка — карова Петрака і Сцепаніды; пасвіцца з гаспадыняй, неахвотна вяртаецца на хутар і гіне ад стрэлу фельдфебеля.
👵🏻
Сцепаніда — пажылая гаспадыня хутара, жонка Петрака; пасля перанесенай крыўды рашуча адмаўляецца аддаваць немцам малако і выдаівае карову ў траву.
👨🏻‍✈️
Нямецкі афіцэр — дарослы мужчына, старшы сярод немцаў на хутары; страляе ў мёртвую варону, назірае за паляваннем на курэй і не спыняе салдат.

Цытаты

Цяпер ён баяўся выходзіць на падворак, каб лішне не назаляць ім, мусіць, трэба было сядзець тут, у гэтым старасвецкім сховішчы, бо дзе яшчэ было дзецца гаспадару на акупаванай сядзібе?

Ураз страціўшы нядаўнюю рашучасць, Пятрок спыніўся - каму было скардзіцца? Тое, што рабілі салдаты, відаць, не было чымсь недазволеным, іх камадзіры, мусіць, былі такія ж.

Пятрок падумаў, што яна забратае Бабоўку і яны хуценька павядуць яе дадому, але Сцепаніда рашуча прысела да вымя і ўзялася за сіські.

– Што ты ўдумала?

– Што бачыш.

Бабоўка матлянула галавой, дужа скасавурылася, нібы ўчуўшы пагібель, а немец неяк хутка, нібы незнарок, бахнуў стрэлам у яе такое чуйнае заўжды, рухавае вуха.

За аснову пераказу ўзята тэкст раздзела з 2-га тома поўнага збору твораў Быкава ў 14 тамах (Мінск: Саюз беларускіх пісьменнікаў, 2005).