Сэрца на далоні (Шамякін)/Раздзел 27
з цыкла «Сэрца на далоні»
Кароткі змест раздзела
На сесіі гарсавета старшынёй нечакана выбіраюць Тамару Аляксандраўну Гаецкую. Яна дэманстратыўна ветліва вядзе пасяджэнне і абвяшчае рэгламент. Аднак доктар Антон Яраш парушае спакойную плынь сходу, патрабуючы даць яму для садаклада не дваццаць хвілін, а цэлую гадзіну дзеля грунтоўнай размовы аб стане медыцынскага абслугоўвання ў горадзе.
Старшыня гарсавета Гукан спрабуе запярэчыць і адхіліць просьбу доктара, спасылаючыся на дастатковасць асноўнага дакладу. Гаецкая спрытна апярэджвае Гукана і з прывабнай усмешкай ставіць прапанову Яраша на галасаванне. Дэпутаты аднагалосна падтрымліваюць паважанага хірурга.
Яраш раптам усведамляе далікатнасць сітуацыі: значная частка яго выступу была прысвечана крытыцы лячэбнай установы Гаецкай. Паколькі па горадзе ўжо паўзуць распушчаныя ёю плёткі пра асабістыя адносіны Антона і Зосі Савіч, вострая крытыка можа выглядаць як звычайная асабістая помста. Доктар пачынае ліхаманкава выпраўляць напісаны тэкст прама падчас нуднай прамовы загадчыка аддзела аховы здароўя.
Тым часам у перапынку ў буфеце за адным сталом размаўляюць Гукан і сакратар гаркама Тарасаў. Гукан абураецца «анархічнымі замашкамі» Яраша і спрабуе ачарніць яго перад партыйным кіраўніком, намякаючы на даўнія любоўныя сувязі хірурга з дачкой доктара Савіча і падводзячы пад гэта палітычныя абвінавачанні супраць журналіста Шыковіча.
Тарасаў, які ведае праўдзівы стан рэчаў і бачыў чарнавікі даследаванняў Шыковіча, бачыць подласць і маніпуляцыі Гукана. У сакратара гаркама ўзнікае глыбокая агіда да старшыні гарсавета, ён рэзка абсякае Гукана, паказваючы гатоўнасць таго запісаць любога сумленнага чалавека ў здраднікі.
У фае палаца Яраш сустракаецца з Кірылам Шыковічам, які раіць сябру адкінуць недарэчную інтэлігенцкую далікатнасць і смела біць па недахопах, не баючыся папрокаў у змешванні асабістага з грамадскім. Бадзёры і рашучы настрой Кірылы перадаецца Антону.
Яраш выступае палымяна, не заглядаючы ў паперы, з-за чаго яго крытыка бюракратызму і хібаў у медыцыне гучыць асабліва праўдзіва і пераканаўча. Дэпутаты слухаюць з вялікай увагай і перарываюць прамову гарачымі апладысментамі, што ставіць кіраўніцтва гарсавета ў цяжкае становішча.
Гаецкая апынаецца пад прыцэлам асуджальных позіркаў усёй залы. Пасля заканчэння пасяджэння яна спрабуе пагражаць Ярашу злапомнай фразай пра тое, што смяецца той, хто смяецца апошні, але Антон у адказ толькі іранічна пасміхаецца.
Персанажы
_-_%D0%9F%D0%B5%D1%80%D1%81%D0%BE%D0%BD%D0%B0%D0%B6_%D0%90%D0%BD%D1%82%D0%BE%D0%BD_%D0%9A%D1%83%D0%B7%D1%8C%D0%BC%D0%B8%D1%87_%D0%AF%D1%80%D0%BE%D1%88.jpg)
_-_%D0%9F%D0%B5%D1%80%D1%81%D0%BE%D0%BD%D0%B0%D0%B6_%D0%9A%D0%B8%D1%80%D0%B8%D0%BB%D0%BB_%D0%92%D0%B0%D1%81%D0%B8%D0%BB%D1%8C%D0%B5%D0%B2%D0%B8%D1%87_%D0%A8%D0%B8%D0%BA%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87.jpg)
_-_%D0%9F%D0%B5%D1%80%D1%81%D0%BE%D0%BD%D0%B0%D0%B6_%D0%A1%D0%B5%D0%BC%D1%91%D0%BD_%D0%9F%D0%B0%D1%80%D1%84%D1%91%D0%BD%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87_%D0%93%D1%83%D0%BA%D0%B0%D0%BD.jpg)
Цытаты
Але яго апярэдзіла Гаецкая. З абваражальнай усмешкай сказала:
— Я думаю, дамо доктару Ярашу гадзіну. Пытанне важнае, а ён наш лепшы спецыяліст. Хто «за» — прашу падняць рукі.
Тарасаў раптам убачыў, адчуў, зразумеў: чалавек гэты варожы яму па духу, па складу думак, па адносінах да людзей — па ўсім. І нельга яму паблажліва дараваць! Яго трэба бязлітасна выкрываць!
Яраш не паспеў у другі раз перабудаваць свой даклад, а таму гаварыў, амаль не заглядваючы ў напісанае. Але гэта прыдало выступленню пафасную жвавасць і злосць да тых бюракратычных непарадкаў, якія мелі месца ў медыцынскім абслугоўванні.