Сэрца на далоні (Шамякін)/Раздзел 12
з цыкла «Сэрца на далоні»
Кірыла Шыковіч прыбыў у гарком партыі, дзе ў прыёмнай сабраліся бацькі, выкліканыя на пасяджэнне бюро па пытанні выхавання сваіх дзяцей. Сярод прысутных былі яго знаёмыя — загадчык кафедры педінстытута Левановіч і галоўны архітэктар горада Гамбіцкі. Бацькі адчувалі панурасць і трывогу перад маючай адбыцца суровай размовай.
У чаканні пасяджэння Шыковіч не мог выкінуць з галавы нядаўнюю цяжкую аперацыю на сэрцы, якую праводзіў Антон Яраш. Думкі пра выратаванне незнаёмай жанчыны хвалявалі журналіста значна мацней, чым пасяджэнне. Ён патэлефанаваў у бальніцу, дзе пасля кароткай спрэчкі з персаналам даведаўся, што аперацыя прайшла нармальна і Яраш дзяжурыць каля хворай.
Пасля заканчэння папярэдняга пытання работнікаў тэлестудыі ўсіх выкліканых бацькоў запрасілі ў кабінет першага сакратара. Члены бюро па-рознаму глядзелі на Шыковіча: першы сакратар Тарасаў вітаў ветліва, сакратар па прапагандзе Тужыкаў — з сумнай спагадай, а малады камсамольскі лідар Грыбок глядзеў з выклікам і варожасцю. Старшыня гарвыканкома Гукан трымаўся падкрэслена холадна.
Гукан прапанаваў пачаць разгляд з Шыковіча, заявіўшы, што пісьменнік павінен быў больш за іншых клапаціцца пра выхаванне. Кірылу прапанавалі даць справаздачу аб тым, як ён выхоўвае дзяцей. Шыковіч, усё яшчэ знаходзячыся пад уражаннем убачанага чалавечага сэрца на далоні хірурга, спачатку разгубіўся, але потым годна і сумленна пачаў адказваць.
Кірыла прызнаў бацькоўскую віну за ўчынкі свайго сына Славіка, аднак падкрэсліў, што ў сям'і заўсёды панавалі сумленная праца і павага. Ён заўважыў, што за пралікі ў выхаванні моладзі нясуць адказнасць таксама школа і камсамол, чым выклікаў абурэнне маладога сакратара гаркома камсамола Грыбка.
Шыковіч паведаміў, што Славік уладкаваўся на станкабудаўнічы завод у перадавую брыгаду камуністычнай працы Генрыха Ганчарова. Гэта выклікала рэзкі пратэст Грыбка, які палічыў недапушчальным прыход юнака пасля міліцыі ў лепшы калектыў і намякнуў на выкарыстанне знаёмстваў і блату.
Слова ўзяў Гукан, які пачаў рэзка нападаць на Шыковіча, абвінавачваючы яго ў дробнаўласніцкіх тэндэнцыях, набыцці машыны, будаўніцтве лецішча, а таксама ў канфліктах на працы з калегамі, у прыватнасці з Рагойшам. Гукан імкнуўся стварыць уражанне, што Шыковіч страціў партыйную сціпласць і выхоўвае спажыўца, і запатрабаваў выгнаць хлопца з брыгады.
Кірыла рашуча адпрэчыў усе абвінавачанні ў блаце і абараніў рашэнне брыгады Ганчарова дапамагчы Славіку стаць на правільны шлях. Ён уступіў у адкрытую палеміку з Гуканам і Грыбком. У адказ раздражнёны Гукан нечакана для ўсіх унёс прапанову абвясціць Шыковічу суровую вымову з запісам у картку і пачаць расследаванне законнасці пабудовы лецішча.
Сітуацыю разрадзіў першы сакратар гаркама Тарасаў, які разгледзеў асабістую непрыязнасць Гукана да Шыковіча. Ён адзначыў недапушчальнасць паводзін Славіка, аднак катэгарычна падтрымаў пераход юнака на завод, ухваліўшы пазіцыю брыгады камуністычнай працы, якая змагаецца за перавыхаванне чалавека. Пазіцыю Тарасава адразу вымушаны быў падтрымаць і Грыбок.
У выніку пасяджэння бюро прыняло рашэнне абмежавацца звычайнай вымовай без занясення ва ўліковую картку. Знясілены цяжкім эмацыйным напружаннем і перажытым за дзень стрэсам, Шыковіч пакінуў кабінет пасля дазволу Тарасава, адчуваючы пустэчу і дзіўную фізічную слабасць.
Навігацыя
← Папярэдні раздзел · Усе раздзелы · Наступны раздзел →