Сэрца на далоні (Шамякін)/Раздзел 13

З пляцоўкі Wikisum
Гэты пераказ створаны з дапамогай штучнага інтэлекту. Ён яшчэ не прайшоў рэдактарскую праверку і можа змяшчаць памылкі.
Сэрца на далоні. Раздзел 13
Шыковіч у КДБ і гаркоме. Спрэчка сяброў пра варушэнне мінулага
1963
Кароткі змест раздзела
з цыкла «Сэрца на далоні»
Арыгінал чытаецца за 28 хвілін
Для гэтага пераказу трэба напісаць мікразмест у 190—200 знакаў.

Кароткі змест раздзела

Пасля перажытага падчас аперацыі Кірыла Шыковіч на наступную раніцу прыходзіць у бальніцу, каб даведацца пра стан Зосі Савіч. Антон Яраш паведамляе, што крытычныя моманты мінулі і жыццё пацыенткі ўдалося выратаваць. Сустрэча з сябрам натхняе Кірылу зноў вярнуцца да даследавання гісторыі падполля і пошукаў праўды пра доктара Савіча.

Шыковіч накіроўваецца ў КДБ, куды звяртаўся раней да маладога падпалкоўніка Вагіна. Там ён сустракаецца з пажылым капітанам Сербаноўскім, які працуе ў органах яшчэ з 1937 года. Сербаноўскі трымаецца холадна і насцярожана, але размова пра аперацыю на сэрцы і цяжкі лёс Зосі кранае яго, бо ў самога капітана жонка цяжка хворая на стэнакардыю.

Тым не менш, Сербаноўскі катэгарычна адмаўляецца паказаць архіўную справу Савіча без афіцыйнага пісьмовага дазволу партыйных органаў, тлумачачы гэта службовымі інструкцыямі і дзяржаўнай таямніцай. Шыковіч абураецца бюракратычнымі перашкодамі, але разумее непахіснасць правіл.

У рэдакцыі газеты Кірыла прысутнічае на лятучцы, дзе Рагойша зласліва крытыкуе яго фельетон. Звычайна востры на язык Шыковіч застаецца цалкам абыякавым да нападак, чым здзіўляе калег. Ён адмаўляецца ад камандзіроўкі ў раён, бо яго думкі цалкам заняты мінулым і справай Савіча.

Кірыла ідзе ў гарком партыі і сустракае сакратара Тарасава. Той выслухоўвае гарачыя довады пісьменніка аб неабходнасці рэабілітацыі сумленнага імя доктара Савіча і пры ім тэлефануе Вагіну, просячы аказаць садзейнічанне і даць доступ да архіўных дакументаў.

На трэці дзень пасля аперацыі Яраш вяртаецца на дачу ў добрым настроі, з падарункамі для сям'і. Ён дзеліцца радасцю перамогі з дачкой Наташай, расказваючы ёй пра ход аперацыі, а таксама адгукаецца на захапленне сына Віктара галубамі.

Увечары на дачы збіраюцца дзве сям'і. Яны вараць юшку на вогнішчы. Кірыла распавядае пра візіты ў КДБ і гарком, але Яраш нечакана выказвае сумнеў у мэтазгоднасці варушэння мінулага. Антон лічыць, што забыццё часам лечыць лепш і што Савіч быў проста лекарам, які ратаваў людзей, а не героем ці свядомым здраднікам.

Шыковіч горача пратэстуе супраць пазіцыі Яраша, настойваючы на тым, што абыякавасць да гістарычнай праўды недапушчальная і грамадства павінна вярнуць сумленнае імя чалавеку. Яраш у глыбіні душы згаджаецца з сябрам, а Галіна Адамаўна ўпершыню адчувае рэўнасць, бачачы, як глыбока яе муж перажывае за лёс сваёй пацыенткі Зосі.

Персанажы

Кірыла Шыковіч — Кірыла Шыковіч настойліва шукае ў архівах доказы сумленнасці Савіча і спрабуе дамагчыся доступу да яго справы..
Яраш — Яраш пасля паспяховай аперацыі Зосі вяртаецца да сям’і і спрачаецца з Шыковічам пра неабходнасць даследавання мінулага Савіча..
🗄️
Сербаноўскі — Сербаноўскі выслухоўвае Шыковіча, прызнаецца ў асабістай трыв مقозе за хворую жонку і адмаўляецца паказаць справу Савіча без фармальнага дазволу..
Зося Савіч — Зося аднаўляецца пасля складанай аперацыі на сэрцы, поспех якой становіцца важнай прычынай клопату Шыковіча і Яраша..

Цытаты

— Ты думаў, аперацыяй усё канчаецца? Аперацыя толькі пачатак барацьбы… Былі крытычныя хвіліны. Але, здаецца, мы перамаглі…

— Але, на далоні. Ведаеце, яно маленькае, сэрца. З жаночы кулачок. Ён узяў яго на далонь, а яно білася, спалохана так…

Найдаражэйшая якасць памяці — забыўлівасць… Каб нічога не забывалася, чалавецтва загінула б. Забыўлівасць лечыць і раны душы, і раны цела.

За аснову пераказу ўзята электроннае выданне рамана (Мінск: Беларусь, 1969). Ілюстрацыі створаны з дапамогай ШІ.