Сэрца на далоні (Шамякін)/Раздзел 17
з цыкла «Сэрца на далоні»
Кірыла Шыковіч падрыхтаваў артыкул «Хто ж такі доктар Савіч?», у якім спрабуе аспрэчыць афіцыйную версію пра здрадніцтва лекара. Ён прыводзіць звесткі хірурга Яраша, архіўныя запіскі Варавы, а таксама ўспаміны Клаўдзі Сідараўны Сухадол. Гэтыя матэрыялы паказваюць Савіча арганізатарам падпольнай дзейнасці ў інфекцыйнай бальніцы.
У артыкуле падрабязна выкладаецца сведчанне Сухадол пра тое, як у пачатку вайны яны з Савічам засталіся даглядаць хворых дзяцей. Калі прыйшлі акупанты, лекар уладкаваў у бальніцу савецкіх разведчыкаў Лёшу і Ваню, якія перадавалі звесткі па радыё з капліцы і кладоўкі, а таксама дапамагаў уцекачам з лагераў хавацца і перапраўляцца ў лес.
Пасля вайны Клаўдзя Сідараўна звярнулася да начальства, каб распавесці праўду пра падполле, але замест падзякі яе звольнілі як памагатую фашыстаў, пазбавіўшы пенсіі і жылля. Артыкул Шыковіча выклікае буру ў рэдакцыі: Рагойша называе яго жоўтай прэсай і перадае матэрыял старшыні гарвыканкома Сямёну Гукану.
Гукан прыходзіць у шаленства ад прачытанага і імкнецца спыніць публікацыю, накіроўваючыся да сакратара гаркома Тарасава. Сямён Парфёнавіч пераконвае Тарасава, што гэты артыкул — небяспечная рэвізія падпольнай гісторыі, сцвярджаючы, што Шыковіч памыляецца і робіць з ворага героя. Аднак Тарасаў ставіцца да сітуацыі больш узважана і крытычна.
Тарасаў выклікае Шыковіча да сябе і паказвае яму сакрэтную заяву Гукана 1945 года ў органы дзяржбяспекі, у якой Гукан абвінавачваў Савіча і яго дачку Зосю ў здрадзе і патрабаваў пакарання. Гэты дакумент сведчыць пра асабістую зацікаўленасць Гукана ў тым, каб праўда пра Савіча ніколі не выйшла на паверхню.
Пасля напружаных размоў у горадзе Шыковіч і Яраш выпраўляюцца на рыбалку на раку. Кірыла спрабуе дамагчыся ад Яраша дазволу на сустрэчу з хворай Зосяй Савіч дзеля праяснення ісціны, але доктар катэгарычна адмаўляе, ставячы здароўе і спакой пацыенткі вышэй за журналісцкае расследаванне.
Навігацыя
← Папярэдні раздзел · Усе раздзелы · Наступны раздзел →