Сэрца на далоні (Шамякін)/Раздзел 21

З пляцоўкі Wikisum
Гэты пераказ створаны з дапамогай штучнага інтэлекту. Ён яшчэ не прайшоў рэдактарскую праверку і можа змяшчаць памылкі.
Сэрца на далоні. Раздзел 21
Новая кватэра і выпіска Зосі з бальніцы
1963
Кароткі змест раздзела
з цыкла «Сэрца на далоні»
Арыгінал чытаецца за 18 хвілін
Для гэтага пераказу трэба напісаць мікразмест у 190—200 знакаў.

Кароткі змест раздзела

Шыковіч, Яраш і Маша аглядаюць толькі што атрыманую для Зосі Савіч кватэру на другім паверсе з прыгожым відам на раку і навакольныя прасторы. Сябры абмяркоўваюць нядаўнія спрэчкі ў выканкаме, адзначаючы ролю Кушнера і абураючыся пазіцыяй Гукана, які не жадаў па-новаму разабрацца ў справе доктара Савіча і чыніў перашкоды ў выдзяленні жылля яго дачцэ.

Яраш горача выказвае перакананне, што кожны чалавек павінен адчуваць уласную адказнасць за іншых, што вельмі кранае і натхняе Машу. Маладая медсястра шчыра захапляецца высокімі маральнымі прынцыпамі і душэўнай высакароднасцю доктара, прыгадваючы таксама сваю сям'ю, якой нядаўна адправіла грошы і цёплы ліст.

Пасля агляду кватэры героі накіроўваюцца шукаць мэблю, аднак у звычайных крамах знаходзяць толькі грувасткія і непрыгожыя рэчы. Тады малады прадавец раіць ім звярнуцца непасрэдна на склад да дырэктара «Гармэблягандлю» Грабара.

Шыковіч праяўляе кемлівасць і вынаходлівасць: ён прадстаўляе Грабару Яраша як вядомага хірурга, якому нібыта трэба абставіць кватэру для сына на вяселле, а Машу называюць нявесткай. Гэтая выдумка спрацоўвае, і Грабар дазваляе выбраць выдатны сучасны латышскі гарнітур са складскіх запасаў.

Тым часам Зося рыхтуецца да выпіскі з бальніцы, адчуваючы незразумелы страх перад вяртаннем да новага жыцця і вялікага горада пасля перажытых пакут і цяжкай хваробы. Персанал бальніцы і хворыя шчыра развітваюцца з ёй, выказваючы самыя цёплыя пажаданні.

Калі Яраш прыязджае за ёй на машыне без белага халата, у звычайным гарнітуры, Зося пазнае ў ім таго смелага «Кузьму», якога дзевятнаццаць гадоў таму хавала на гарышчы, і яе страх знікае. Яраш вязе яе разам з Машай праз знаёмыя і адначасова абноўленыя вуліцы горада.

Каля пад'езда новага дома іх сустракае Шыковіч, які асцярожна бярэ Зосю за руку і разглядае яе рысы, а затым урачыста вядзе жанчыну на другі паверх і ўручае ёй ключы ад новай кватэры.

Увайшоўшы ў пакой, Зося бачыць прыгожую новую мэблю, карціны, кветкі і святочны стол з пачастункамі, прыгатаваны сябрамі спецыяльна да яе наваселля. Узрушаная бязмежнай дабрынёй і ўвагай, яна падыходзіць да Яраша, прытуляецца тварам да яго грудзей і бязгучна плача ад удзячнасці і хвалявання.

Персанажы

Антон Кузьміч Яраш — Ён выпісвае Зосю з бальніцы, вязе яе ў новую кватэру і падтрымлівае падчас наваселля..
Зося (Соф'я Сцяпанаўна) — Яна выходзіць з бальніцы, пераадольвае страх і ўпершыню ўваходзіць у падрыхтаваную для яе кватэру..
Кірыла Васільевіч Шыковіч — Ён дапамагае набыць для Зосі мэблю, дамаўляючыся з дырэктарам Грабаром з дапамогай выдумкі..
Маша — Яна суправаджае Зосю, дапамагае абсталяваць яе кватэру і клапоціцца пра яе спакой..

Цытаты

Галоўнае — не кватэра, галоўнае — адносіны да чалавека ўвогуле і ўзаемаадносіны людзей, усіх людзей.

Вярнулася здароўе, знайшліся шчырыя, чулыя сябры, чаго ж баяцца? Аднак страх не праходзіў.

Падышла да Яраша, маленькая, просценькая, як дзяўчынка, у пакамечанай штапельнай сукенцы, палажыла рукі на шырокія грудзі яго, зазірнула знізу ў вочы і раптам прытулілася тварам да сэрца яго і… бязгучна зарыдала.

За аснову пераказу ўзята электроннае выданне рамана (Мінск: Беларусь, 1969). Ілюстрацыі створаны з дапамогай ШІ.