Сэрца на далоні (Шамякін)/Раздзел 21
з цыкла «Сэрца на далоні»
Шыковіч, Яраш і Маша аглядаюць толькі што атрыманую для Зосі Савіч кватэру на другім паверсе з прыгожым відам на раку і навакольныя прасторы. Сябры абмяркоўваюць нядаўнія спрэчкі ў выканкаме, адзначаючы ролю Кушнера і абураючыся пазіцыяй Гукана, які не жадаў па-новаму разабрацца ў справе доктара Савіча і чыніў перашкоды ў выдзяленні жылля яго дачцэ.
Яраш горача выказвае перакананне, што кожны чалавек павінен адчуваць уласную адказнасць за іншых, што вельмі кранае і натхняе Машу. Маладая медсястра шчыра захапляецца высокімі маральнымі прынцыпамі і душэўнай высакароднасцю доктара, прыгадваючы таксама сваю сям'ю, якой нядаўна адправіла грошы і цёплы ліст.
Пасля агляду кватэры героі накіроўваюцца шукаць мэблю, аднак у звычайных крамах знаходзяць толькі грувасткія і непрыгожыя рэчы. Тады малады прадавец раіць ім звярнуцца непасрэдна на склад да дырэктара «Гармэблягандлю» Грабара.
Шыковіч праяўляе кемлівасць і вынаходлівасць: ён прадстаўляе Грабару Яраша як вядомага хірурга, якому нібыта трэба абставіць кватэру для сына на вяселле, а Машу называюць нявесткай. Гэтая выдумка спрацоўвае, і Грабар дазваляе выбраць выдатны сучасны латышскі гарнітур са складскіх запасаў.
Тым часам Зося рыхтуецца да выпіскі з бальніцы, адчуваючы незразумелы страх перад вяртаннем да новага жыцця і вялікага горада пасля перажытых пакут і цяжкай хваробы. Персанал бальніцы і хворыя шчыра развітваюцца з ёй, выказваючы самыя цёплыя пажаданні.
Калі Яраш прыязджае за ёй на машыне без белага халата, у звычайным гарнітуры, Зося пазнае ў ім таго смелага «Кузьму», якога дзевятнаццаць гадоў таму хавала на гарышчы, і яе страх знікае. Яраш вязе яе разам з Машай праз знаёмыя і адначасова абноўленыя вуліцы горада.
Каля пад'езда новага дома іх сустракае Шыковіч, які асцярожна бярэ Зосю за руку і разглядае яе рысы, а затым урачыста вядзе жанчыну на другі паверх і ўручае ёй ключы ад новай кватэры.
Увайшоўшы ў пакой, Зося бачыць прыгожую новую мэблю, карціны, кветкі і святочны стол з пачастункамі, прыгатаваны сябрамі спецыяльна да яе наваселля. Узрушаная бязмежнай дабрынёй і ўвагай, яна падыходзіць да Яраша, прытуляецца тварам да яго грудзей і бязгучна плача ад удзячнасці і хвалявання.
Навігацыя
← Папярэдні раздзел · Усе раздзелы · Наступны раздзел →