Сэрца на далоні (Шамякін)/Раздзел 22

🤖

Гэты пераказ створаны з дапамогай штучнага інтэлекту. Ён яшчэ не прайшоў рэдактарскую праверку і можа змяшчаць памылкі.

Іван Шамякін

Сэрца на далоні. Раздзел 22

Рэўнасць Славіка. «Дуэль» і бойка з Тарасам

1963

Кароткі змест раздзела
з цыкла «Сэрца на далоні»

Арыгінал чытаецца за 19 хвілін

Для гэтага пераказу трэба напісаць мікразмест у 190—200 знакаў.

Кароткі змест раздзела

Маша Літвін сустракаецца адначасова з двума кавалерамі — Тарасам і Славікам, што вельмі пацяшае яе жаночае самалюбства. Раней яна лічыла сябе непрыгожай і амаль змірылася з лёсам «векавухі», але заляцанні хлопцаў адкрылі для яе ўласную прывабнасць. Тарас прываблівае яе сваёй сур'ёзнасцю, глыбокім розумам і надзейнасцю, а Славік — лёгкасцю, бесклапотнасцю і смелымі жартамі. З кожным з іх яна знаходзіць тое, чаго не хапае ў другім.

Аднойчы Славік пасля адмоў і пацалунка ў калена адчувае непераадольную прагу ўбачыць Машу і вырашае падпільнаваць яе каля дома. Ён бачыць, як дзяўчына ідзе на спатканне і цалуецца ў цяні каштана з іншым хлопцам. Калі па голасе ён пазнае Тараса, яго ахоплівае сапраўдны шок і нясцерпнае пачуццё здрады. Перапалоханы, ён спачатку ўцякае, а потым у прыступе рэўнасці ломіцца да Машы ў хату, адкуль яго праганяе гаспадар з кіем.

Прабавіўшы ноч на вуліцы і прывакзальнай лаўцы, Славік прыходзіць на завод з чырвонымі ад бяссоння вачамі і агрэсіўным настроем. Ён правакуе канфлікты з калегамі, кідае ключом у Косцю і мацюкаецца на начальніка змены Галыгу. Ад звальнення яго ратуюць Тарас і сябры па брыгадзе, якія заўважаюць рэзкі рэгрэс у яго паводзінах і імкнуцца ўзяць яго пад пільны кантроль.

Славік жа прагне помсты і нечакана прапануе Тарасу паехаць разам на лецішча Шыковічаў у выхадны. Маці Славіка, Валянціна Андрэеўна, радуецца такому сяброўству і ласкава выпраўляе хлопцаў на паляванне з стрэльбамі.

Апынуўшыся сам-насам на лузе, Славік адкрывае свае сапраўдныя намеры. Ён патрабуе «дуэлі» ў зарасніку лазняку, абвінавачваючы Тараса ў здрадзе і сцвярджаючы, што Маша належыць яму. Тарас абураецца такім уласніцкім стаўленнем да дзяўчыны і адмаўляецца прымаць удзел у недарэчнай гульні, павярнуўшыся назад да дому.

Палічыўшы адмову Тараса за слабасць і баязлівасць, узлаваны Славік страляе ў паветра і б'е брыгадзіра кулаком у сківіцу. Тарас, які валодае баксёрскімі навыкамі, адказвае моцным ударам, збіваючы Славіка з ног. Калі той спрабуе схапіць зараджаную стрэльбу і нават кусае Тараса за руку, Тарас абяззбройвае яго, дае яшчэ некалькі аплявух і пакідае плакаць у кустах.

Тарас вяртаецца на дачу з дзвюма стрэльбамі, паведамляе пра бойку і адкрываецца свайму прыёмнаму бацьку Антону Ярашу. Яраш здзіўлены паводзінамі спакойнай Машы і падтрымлівае вытрымку сына. Яны разам з Валянцінай Андрэеўнай выпраўляюцца шукаць збітага Славіка па змрочным лузе.

Не знайшоўшы хлопца, дарослыя разумеюць, што ён уцёк у горад. Каб захаваць спакой у сям'і, Валянціна Андрэеўна просіць не расказваць нічога бацьку Славіка, Кірылу Шыковічу, і яны разам з Ярашам і яго жонкай Галінай тэрмінова едуць у гарадскую кватэру.

Дома маці знаходзіць збітага сына, які ляжыць на канапе з мокрым ручніком на сіняку, п'е каньяк пад сумную музыку і пакутуе ад роспачы і сораму. Размова з маці прыводзіць Славіка да горкага ўсведамлення: Тарас ужо ўсё расказаў дарослым, і яго пафасная «дуэль» выглядае недарэчнай і па-дзіцячы смешнай.

Персанажы

Славік — Славік, раўнуючы Машу да Тараса, спрабуе справакаваць яго на ўзброеную дуэль, а пасля бойкі застаецца сам-насам са злосцю і сорамам..

Тарас — Тарас адмаўляецца ад дуэлі, абяззбройвае і збівае Славіка, а потым расказвае бацьку пра здарэнне..

Маша Літвін — Маша, сустракаючыся па чарзе са Славікам і Тарасам, становіцца прычынай іх рэўнасці і канфлікту..

Валянціна Андрэеўна — Валянціна Андрэеўна сустракае хлопцаў з палявання, хвалюецца за параненага Славіка і спрабуе наставіць яго на розум..

Антон Кузьміч — Антон Кузьміч выслухоўвае прызнанне Тараса, разважае пра бойку і разам з іншымі шукае Славіка..

Цытаты

— Адзін з нас сёння павінен памерці! — сказаў ён злосна і сур'ёзна.

— Дурань! Яна што, твая прыватная ўласнасць? Ты прысвоіў яе? Ідыёт! У яе свая галава на плячах. І не такая пустая, як твая. Яна сама можа выбраць, з кім ёй страчацца. Пайшоў ты! — Тарас моцна вылаяўся, павярнуўся і, паправіўшы на плячы стрэльбу, шпарка закрочыў назад.

Славік закрыў увесь твар мокрым ручніком.

За аснову пераказу ўзята электроннае выданне рамана (Мінск: Беларусь, 1969). Ілюстрацыі створаны з дапамогай ШІ.

Чытайце далей:

Сэрца на далоні. Раздзел 23 →

Расказ Зосі пра бацьку, Сажаня і канцлагеры