Сэрца на далоні (Шамякін)/Раздзел 34

🤖

Гэты пераказ створаны з дапамогай штучнага інтэлекту. Ён яшчэ не прайшоў рэдактарскую праверку і можа змяшчаць памылкі.

Іван Шамякін

Сэрца на далоні. Раздзел 34

Тарасаў асуджае Гукана. Адзінота старшыні напярэдадні Новага года

1963

Кароткі змест раздзела
з цыкла «Сэрца на далоні»

Арыгінал чытаецца за 15 хвілін

Для гэтага пераказу трэба напісаць мікразмест у 190—200 знакаў.

Кароткі змест раздзела

Сямён Парфёнавіч Гукан вядзе цяжкую размову з партыйным дзеячам Тарасавым у яго кабінеце. Гукан спрабуе апраўдаць сваё даўняе маўчанне і нежаданне паведаміць пра тое, што падчас вайны яго хаваў доктар Савіч. Ён спасылаецца на складанасць той эпохі, рэпрэсіі трыццаць сёмага года і страх быць западозраным у сувязях са здраднікамі.

Тарасаў рэзка асуджае такую пазіцыю, адзначаючы, што мільёны людзей выконвалі свой абавязак без хістанняў, у той час як Гукан проста збаяўся за сваю скуру і кар'еру. Асаблівае абурэнне Тарасава выклікае лёс дачкі доктара, Соф'і Савіч, якая пасля нямецкага канцлагера трапіла ў Сібір праз паклёп і баязлівасць такіх людзей, як Гукан.

Тарасаў нагадвае Гукану, што нават пасля смерці Берыі і дваццатага з'езда партыі той не наважыўся сказаць праўду дзеля захавання свайго высокага становішча. На пытанне Гукана пра рашэнне абкома Тарасаў катэгарычна адказвае, што больш не падасць яму рукі і адмаўляецца прыходзіць на навагодняе святкаванне.

Разбіты і спалоханы Гукан выходзіць з гаркама, глыбока ўражаны тым, што Тарасаў развітаўся з ім на «вы». Старшыня гарвыканкама разумее, што яго кар'еры прыйшоў канец, і ўзгадвае нядаўнюю насмешлівую размову з журналістам Шыковічам.

Гукан апынаецца на пераднавагодняй вуліцы, дзе людзі мітусяцца перад святам. Ён упершыню адчувае, што яму няма куды спяшацца, і ад гэтага адчування яму робіцца ніякава. Каб суцешыць сябе і зрабіць прыемнае жонцы, якая прасіла навагодні падарунак, ён ідзе ва ўнівермаг.

У краме малады дырэктар пазнае старшыню выканкама і запрашае яго ў кабінет, прапаноўваючы дапамогу. Пад агульныя кампліменты работніц Гукан купляе для жонкі дэфіцытныя венгерскую кофтачку і шаль, адчуваючы прыемнасць ад таго, што яго па-ранейшаму лічаць паважным чалавекам.

На вуліцы да Гукана нечакана падыходзіць малады архітэктар Кухараў. Ён паведамляе, што яго праект забудовы Выселак атрымаў першую прэмію ў Ленінградзе, адкрыта абвінавачвае Гукана ў кансерватызме і заклікае кіраўніка быць больш уважлівым да людзей.

Гэты дзёрзкі папрок архітэктара балюча закранае Гукана за жывое, пазбаўляючы апошняй надзеі апраўдаць свае правіны былымі заслугамі ў адбудове горада. З цяжкім сэрцам ён вяртаецца ў свой пусты кабінет у выканкаме, дзе супрацоўнікі ўжо разышліся перад святам.

Гукан тэлефануе сябру Мухлю і адмяняе навагоднюю сустрэчу, а пасля спрабуе запрасіць у госці дачку з Мінска, аднак тая адмаўляецца праз хваробу сына, што выклікае ў Гукана прыступ злосці і сардэчны боль.

У кабінет уваходзіць намеснік Іван Фёдаравіч Кушнер. Гукан дзеліцца з ім намерам пайсці на персанальную пенсію, аднак няўдалы намёк Кушнера на кнігу Гукана выклікае ў старшыні новую хвалю страху і нянавісці да ўсіх, хто не такі, як ён.

Персанажы

Сямён Парфёнавіч Гукан — Старшыня, які пасля размовы з Тарасавым перажывае крах сваёй кар’еры, страх адстаўкі і рост варожасці да крытыкаў..

⚖️

Тарасаў — Член бюро, які абвінавачвае Гукана ў баязлівасці і адмаўляецца працягваць з ім супольную працу..

🤝

Кушнер — Намеснік Гукана, чыя выпадковая рэпліка пра яго заслугі ўзмацняе душэўны крызіс старшыні..

🏗️

Кухараў — Малады архітэктар, які паведамляе Гукану пра сваю перамогу і адкрыта крытыкуе яго стаўленне да людзей і праектаў..

Цытаты

— Не крычы. І не бразгай сваімі медалямі. Тое, што рабіў ты, рабілі тысячы, мільёны… Мы выконвалі свой абавязак.

Безумоўна, усё ўжо вырашана. Каму-каму, а яму вядома, як вырашаюцца такія справы.

Бяры нашчадка, сядай у цягнік — і да нас пад Новы год. Што? У Вовіка панос?

За аснову пераказу ўзята электроннае выданне рамана (Мінск: Беларусь, 1969). Ілюстрацыі створаны з дапамогай ШІ.

Чытайце далей:

Сэрца на далоні. Раздзел 35 →

Славік на катку. Справа Ніны і ўльтыматум брыгады