Сэрца на далоні (Шамякін)/Раздзел 39

Заўвага: Гэты пераказ створаны ШІ і можа ўтрымліваць памылкі.

Іван Шамякін

Сэрца на далоні. Раздзел 39

1963

Кароткі змест кнігі
з цыкла «Сэрца на далоні»

Арыгінал чытаецца за 5 хвілін

Для гэтага пераказу трэба напісаць мікразмест у 190—200 знакаў.

Пасля аварыі Славік апынуўся ў міліцэйскай машыне. Спачатку ён прыйшоў у прытомнасць, лаяў міліцыю і спрабаваў выскачыць, але затым упаў у стан поўнай абыякавасці. Лекар раённай бальніцы распазнала ў яго цяжкі шок і занепакоілася яго жыццём, нягледзячы на падазрэнні міліцыянераў, што вядомы рэцыдывіст толькі прыкідваецца.

Маці Славіка прыляцела санітарным самалётам і спалохалася, калі сын не пазнаў яе і Яраша. Маша таксама была побач, і ён, здаецца, пазнаў яе. Пазней у Славіка пачаўся трызненне: яму зноў і зноў уяўлялася, што ён апынуўся ў палаючай машыне з закліненымі дзверцамі, спрабаваў выбрацца, разбіць шкло і ўцячы ад агню.

У прытомнасці і ў трызненні Славік клікаў маці. Яраш зразумеў, што найбольш небяспечны шок ужо пераможаны, хоць цела і мозг хворага заставаліся ў цяжкім стане. Праз успаміны пра агонь, снег і раку Славік паступова вярнуўся да рэальнасці. Убачыўшы маці, ён адчуў да яе моцную пяшчоту і ўдзячнасць, а затым успомніў аварыю, санітарны самалёт, Яраша, Машу і аперацыю.

Усведамленне, што ён выжыў, напоўніла Славіка вялікай радасцю. Валянціна Андрэеўна была ўдзячная Машы, якая засталася ў бальніцы ў святочны дзень, дапамагала медыкам і падтрымлівала сувязь з Ярашам. За двое сутак яны зблізіліся, і маці даведалася пра Машава жыццё. Яна з горыччу думала пра няўдалае каханне сваіх дзяцей і хацела б назваць Машу дачкой.

На другую ноч Маша даглядала Славіка. Ён прачнуўся ад болю, папрасіў піць, паспрабаваў пацалаваць яе руку, а потым спытаў, ці выйшла яна замуж. Даведаўшыся, што не, ён папрасіў яе не пакідаць яго. Маша супакоіла яго і засталася побач.

На наступны дзень у бальніцу прыйшлі ўсе таварышы Славіка з брыгады, але іх не пусцілі ў палату. Яны перадалі Машы, што чакаюць яго вяртання на завод і не будуць узгадваць ранейшую размову пра звальненне. Маша заўважыла дзяўчыну, якую калісьці бачыла са Славікам у кіно, і яе збянтэжанасць. Пасля гэтай сустрэчы Маша адчула смутак, нібы ёй давядзецца развітацца са Славікам і з чымсьці вельмі дарагім.

Персанажы

👨

Славік — малады мужчына, вядомы злодзей-рэцыдывіст і аўтааматар, які пасля аварыі атрымаў цяжкія траўмы, перажыў шок і пачаў адчуваць удзячнасць да маці ды прыхільнасць да Машы.

👩‍⚕️

Маша — маладая аперацыйная сястра, адданая і чуллівая, якая даглядала Славіка, дапамагала медыкам і заставалася побач з ім у бальніцы.

👩

Валянціна Андрэеўна — маці Славіка, сталая жанчына, якая прыляцела да параненага сына, клапацілася пра яго і марыла пра яго будучае шчасце.

👨‍⚕️

Яраш — малады лекар і знаёмы Славіка, які ўдзельнічаў у яго лячэнні, разумеў небяспеку шоку і падтрымліваў сувязь з Машай.

🩺

лекарка раённай бальніцы — жаночага полу лекарка, якая распазнала ў Славіка цяжкі шок і занепакоілася яго жыццём.

Цытаты

Радасць у яе вачах, што лілася праз слёзы, дабрата ва ўсмешцы затапілі яго гарачай хваляй невядомай дагэтуль пяшчоты да маці, удзячнасці ёй. Гэта яна, маці, ратавала яго.

— Ты выйшла эамуж?

— Не.

— Не ідзі ад мяне.

— Я не пайду. Спі.

Другога студзеня, пасля работы, прыйшлі хлопцы — уся брыгада. Іх не пусцілі. Маша выйшла да іх у вестыбюль.

Навігацыя

← Папярэдні раздзел · Усе раздзелы · Наступны раздзел →

Паводле беларускага тэксту рамана. У электроннай крыніцы пазначана выданне: Іван Шамякін. Сэрца на далоні. Мінск: Беларусь, 1969.