Сэрца на далоні (Шамякін)/Раздзел 4
з цыкла «Сэрца на далоні»
Хірург Антон Яраш пасля трох гадзін каля аперацыйнага стала вяртаецца ў ардынатарскую стомлены: ён правёў дзве цяжкія аперацыі, асабліва знясіліла яго аперацыя на дзіцяці. Нягледзячы на вялікі досвед і славу лепшага хірурга вобласці, падчас дзіцячых аперацый ён заўсёды хваляваўся.
Аперацыйная сястра Маша дапамагае яму амаль інтуітыўна, прадбачачы кожны яго рух. Яраш лічыць яе найлепшай сястрой, называе сваім «хірургічным геніем» і разумее, што дзяўчына закаханая ў яго. Разглядаючы Машу пасля аперацыі, ён упершыню заўважае яе прыгажосць.
Маша ўспрымае яго позірк як магчымы знак узаемнага пачуцця. Аднак Яраш, адчуўшы яе хваляванне, абдымае яе толькі па-сяброўску і кажа, што яны добрыя сябры і застануцца сябрамі. Маша хавае боль, вяртаецца да звычайнага тону і нагадвае яму пра наступную кансультацыю.
Яраш не любіць ісці ў трэцюю бальніцу, бо яе галоўны лекар Тамара Гаецкая ўжо пятнаццаць гадоў настойліва дамагаецца яго блізкасці. Яны разам вучыліся да вайны, але пасля вайны Тамара зрабіла кар'еру, выйшла замуж і ўсё ж не адмовілася ад намеру спакусіць Яраша.
Заляцанні Тамары выклікалі ў жонкі Яраша Галіны цяжкую рэўнасць і нават хваробу. Яраш захоўвае вернасць жонцы, хоць калісьці двойчы прыняў ад Тамары матэрыяльную дапамогу, калі вучыўся і ўтрымліваў сына Тараса. Сябры Кірыла Шыковіч і Валя абмяркоўвалі гэтую гісторыю, жартаўліва прапануючы Ярашу своеасаблівы спосаб спыніць настойлівасць Тамары.
Каб не сустрэцца з Гаецкай, Яраш спрабуе прайсці ў хірургічнае аддзяленне непрыкметна. На прахадной яго затрымлівае вясковая жанчына з трохгадовым сынам, якому пры нараджэнні вывіхнулі ногі. Яраш аглядае хлопчыка, абяцае, што той зможа хадзіць і танцаваць, піша запіску для шпіталізацыі і падтрымлівае ўсхваляваную маці.
У гэты момант з'яўляецца Тамара. Яна прапануе пакласці дзіця ў сваю бальніцу, а пасля вядзе Яраша ў кабінет і частуе халоднай вадой з сіропам. Тамара зноў прызнаецца яму ў каханні і патрабуе пацалунка. Яраш, апынуўшыся прыціснутым да сцяны, замест сваркі падымае яе і ставіць на пісьмовы стол са шклянкай у руцэ, разлічваючы, што яе могуць убачыць праз акно.
Тамара не губляе самаўпэўненасці, але Яраш раздражняецца яе нахабствам і непарадкамі ў бальніцы: хворыя ляжаць у брудным калідоры, хоць у кабінеце галоўнага лекара ёсць халадзільнік і добрыя шторы. Ён публічна абураецца станам аддзялення, а потым згадвае, што рэдакцыя атрымала пісьмо пра выкарыстанне санітарнай машыны ў асабістых мэтах. Пагроза фельетона палохае Тамару, і яна ўпершыню адказвае яму холадна і варожа.
Пасля гэтага Яраш кансультуе хворых разам з маладым хірургам Майзісам. У тэрапеўтычным аддзяленні ён бачыць цяжкахворую жанчыну з мітральным стэнозам. Даведаўшыся, што яна перанесла рэўматызм у нямецкім лагеры, Яраш адчувае спачуванне і думае пра вайну, якая пакінула раны ў чалавечых сэрцах. Раптам жанчына называе яго падпольнымі імёнамі — Кузьма і Віктар.
Яраш пазнае ў хворай Зосю, якую лічыў загінулай і не бачыў шмат гадоў. Ён губляе звычайную стрыманасць, здзіўлена пытаецца, адкуль яна з'явілася, бярэ яе схудалыя рукі ў свае далоні і спрабуе абараніць ад чужых позіркаў. Навіна аб нечаканай сустрэчы хутка разносіцца па ўсім аддзяленні.
Персанажы
Цытаты
Не, яна не проста была ўлюбёна ў гэтага дужага, разумнага, таленавітага чалавека. Яна кахала яго, глыбока, тайна, безнадзейна. І вось наступіў момант, можа, адзіны і непаўторны, калі і ён пачуў токі гэтага кахання.
«Вось яна, вайна. Збудаваны гарады. А сэрцы людзей… Сэрцы ранены». Ён падумаў пра сэрцы не наогул. Не. Як лекар, уявіў канкрэтнае маленькае сэрца, у якім развіўся парок.
Навігацыя
← Папярэдні раздзел · Усе раздзелы · Наступны раздзел →